២០ មករា ២០២៦

ព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលមកកាន់លោកសាមូអែលថា៖«តើអ្នកនៅតែសោកស្តាយនឹងសាអ៊ូលដល់ណាទៀត? យើងបោះបង់គេចោល លែងឱ្យជាស្តេចលើជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទៀតហើយ។ ចូរយកស្នែងមកចាក់ប្រេងឱ្យពេញរួចធ្វើដំណើរទៅ។ យើង​ចាត់អ្នកឱ្យទៅផ្ទះលោកយេសាយ នៅភូមិបេថ្លេហិម ដ្បិតក្នុងចំណោមកូនប្រុសរបស់​គាត់ យើងបានជ្រើសរើសយកម្នាក់ ឱ្យធ្វើជាស្តេចដែលគាប់ចិត្តយើង»។ លោក​សាមូអែលទូលថា៖ «តើឱ្យទូលបង្គំទៅដូចម្តេចកើត? បើព្រះបាទសាអ៊ូលជ្រាប​ ទ្រង់​មុខជាសម្លាប់ទូលបង្គំមិនខាន»។ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរអ្នកដឹក​គោស្ទាវមួយទៅ ហើយប្រាប់គេថា “ខ្ញុំមកថ្វាយយញ្ញបូជាដល់ព្រះអម្ចាស់”។ ចូរ​អញ្ជើញលោក​យេសាយឱ្យចូលរួមក្នុងពិធីថ្វាយយញ្ញបូជានោះផង។ ពេលនោះ​ យើងនឹងប្រាប់អ្នកឱ្យដឹងនូវកិច្ចការដែលអ្នកត្រូវធ្វើ គឺត្រូវយកប្រេងចាក់អភិសេក អ្នកដែលយើងនឹងចង្អុយប្រាប់»។ កាលលោកទៅដល់ភូមិបេថ្លេហិមហើយ អស់លោកព្រឹទ្ធាចារ្យក្នុងក្រុងនោះ ក៏ចេញមកទទួលលោកទាំងភ័យញាប់ញ័រ ហើយសួរលោកថា៖ «តើលោកអញ្ជើញមកនេះក្នុងគោលបំណងល្អឬ?»។ លោកសាមូអែលឆ្លើយតបថា៖ «បាទ! ខ្ញុំមកថ្វាយយញ្ញបូជាដល់ព្រះអម្ចាស់ ដូច្នេះ សូមអស់លោកអញ្ជើញទៅជម្រះកាយឱ្យបានបរិសុទ្ធ ហើយមកថ្វាយយញ្ញបូជាជាមួយខ្ញុំ» ។ លោកសាមូអែលក៏ធ្វើពីធីជម្រះកាយជូនលោកយេសាយ ព្រមទាំងកូនៗ ឱ្យបានបរិសុទ្ធ និងអញ្ជើញពួកគេឱ្យចូលរួមក្នុងពិធីថ្វាយយញ្ញបូជាដែរ។ កាលលោកយេសាយ និងកូនៗមកដល់​លោកសាមូអែលក្រឡេកឃើញអេលីយ៉ាប ហើយក៏នឹកក្នុងចិត្តថា៖ «ប្រាកដជា​ម្នាក់នេះហើយ ដែលព្រះជាអម្ចាស់បានជ្រើសរើស»។ ប៉ុន្តែ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល​មកកាន់លោកថា៖ «កុំមើលតែសំបកក្រៅ ឬកម្ពស់របស់គេឡើយ យើងមិនបានជ្រើស​រើសអ្នកនេះទេ។ ព្រះអម្ចាស់មិនវិនិច័្ឆយដូចមនុស្សលោក ដែលមើលតែសំបកក្រៅ​ប៉ុណ្ណោះទេ។ ព្រះអម្ចាស់ទតមើលចិត្តគំនិតវិញ»។ លោកយេសាយហៅ អប៊ីណាដាប់​ជាកូនទីពីរ ឱ្យដើរនៅមុខលោកសាមូអែល។ លោកសាមូអែលមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនបានជ្រើសរើសអ្នកនេះដែរ»។ លោកយេសាយក៏ឱ្យ សាម៉ា​ជាកូនទីបី ដើរនៅមុខលោក​សាមូអែល។ លោកសាមូអែលមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះអម្ចាស់ក៏មិនបានជ្រើសរើសអ្នកនេះដែរ»។ លោកយេសាយឱ្យកូនប្រុសទាំង​ប្រាំពីរអ្នក ដើរនៅមុខលោក​សាមូអែល​ តែលោកមានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោក​យេសាយថា៖«ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនេះ ព្រះអម្ចាស់ពុំបានជ្រើសរើសនរណាម្នាក់ឡើយ។ តើលោកមានកូនតែប៉ុណ្ណោះទេឬ?»។ លោកយេសាយឆ្លើយថា៖ «បាទ!​ នៅសល់កូនពៅម្នាក់ទៀត ដែលកំពុងតែឃ្វាលចៀម»។ លោកសាមូអែលមាន​ប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកយេសាយថា «ចូរឱ្យគេទៅហៅវាមក បើវាមិនទាន់មក​ដល់ទេ យើងនឹងមិនបរិភោគឡើយ»។ លោកយេសាយចាត់ឱ្យគេទៅហៅកូន​នោះមក។ កូននោះមានថ្ពាល់ក្រហមមានភ្នែកភ្លឺថ្លា និងមានទឹកមុខស្រស់ល្អ គួរជាទី​ពេញចិត្ត។ ព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលថា៖« គឺម្នាក់នេះហើយ! ចូរចាក់ប្រេងអភិសេកគេ​ចុះ!»។ លោកសាមូអែលយកស្នែងប្រេងមក ហើយចាក់ប្រេងអភិសេកយុវជនដាវីឌនៅចំពោះមុខបងៗ។ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអម្ចាស់ក៏យាងមកសណ្ឋិតលើយុវជនដាវីឌ​ចាប់តាំងពីពេលនោះមក។ បន្ទាប់មក លោកសាមូអែលធ្វើដំណើរត្រឡប់ចូលទៅភូមិ​រ៉ាម៉ាវិញ។​​

ទំនុកតម្កើងលេខ ៨៩ (៨៨),២០-២១.២៥.២៧-២៩ បទកាកគតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម (២ករ ៣,៦.១៧)

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែល​​មានព្រះជន្ម ទ្រង់ប្រទានជីវិត។ នៅទីណាមានព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះអម្ចាស់ នៅទីនោះក៏មានសេរីភាពដែរ។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាកុស (មក ២,២៣-២៨)

មានថ្ងៃមួយជាថ្ងៃសប្ប័ទ ព្រះយេស៊ូយាងកាត់វាលស្រែ សាវ័ករបស់ព្រះអង្គនាំគ្នា​ដើបណ្តើរ បូតកួរស្រូវបណ្តើរ។ ពួកខាងគណៈផារីស៊ីទូលព្រះយេស៊ូថា៖ «សូមលោក​មើលចុះ! ហេតុអ្វីបានជាសិស្សរបស់លោក ធ្វើការដែលបញ្ញត្តិហាមមិនឱ្យធ្វើនៅថ្ងៃ​សប្ប័ដូច្នេះ?»។ ព្រះយេស៊ូតបទៅគេវិញថា៖«ក្នុងគម្ពីរមានអត្ថបទមួយស្តីអំពីការ​ដែលព្រះបាទដាវីឌ និងបរិពារបានប្រព្រឹត្តនៅពេលទ្រង់ឃ្លាន ហើយត្រូវការអាហារ​បរិភោគ។ នៅសម័យនោះ លោកអប៊ីយ៉ាថារធ្វើជាមហាបូជាចារ្យ។ ព្រះបាទដាវីឌចូលទៅក្នុងដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ យកនំបុ័ងដែលគេតាំងថ្វាយព្រះជាម្ចាស់មកសោយ ព្រមទាំងចែកឱ្យពួកបរិពារបរិភោគទៀតផង។ តាមវិន័យ មានតែពួកបូជា​ចារ្យប៉ុណ្ណោះដែលមានសិទ្ធិបរិភោគនំបុ័ងនោះ។ តើអ្នករាល់គ្នាមិនដែលអានអត្ថបទ​នោះទេឬ?»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេទៀតថា៖«ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតថ្ងៃសប្ប័ទ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់មនុស្ស ព្រះអង្គមិនបានបង្កើតមនុស្សឱ្យបម្រើ​ថ្ងៃសប្ប័ទឡើយ។ ហេតុនេះហើយ បានជាបុត្រមនុស្សជាម្ចាស់លើថ្ងៃសប្ប័ទ»។