២៤ មករា ២០២៦

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរព្យាការីសាមូអែល (២សម ១,១-៤.១១-១២.១៩.២៣-២៧)

កាលព្រះបាទសាអ៊ូលសោយទិវង្គតផុតទៅ ដោកដាវីឌវាយឈ្នះជនជាតិអាម៉ាឡេក ហើយវិលត្រឡប់មកក្រុងស៊ីឡាក់វិញ លោកក៏ស្នាក់នៅក្រុងនោះពីរថ្ងៃ។ នៅថ្ងៃទីបីមានបុរសម្នាក់មកពីជំរំរបស់ព្រះបាទសាអ៊ូល គាត់ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់រហែក ហើយ​រោយដីលើក្បាលជាសញ្ញាកាន់ទុក្ខ។ កាលបានជួបលោកដាវីឌហើយ គាត់ក្រាបថ្វាយ​បង្គំ។ លោកដាវីឌសួរថា៖« អ្នកមកពីណា?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំបាទភៀកខ្លួនចេញពីជំរំអ៊ីស្រាអែល»។ លោកដាវីឌសួរទៀតថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង? ចូររៀបរាប់ប្រាប់ខ្ញុំមកមើល៍!»។ បុរសនោះឆ្លើយថា៖«ទាហានអ៊ីស្រាអែលបាក់ទ័ពរត់ខ្ចាត់ខ្ចាយនៅពេលប្រយុទ្ធ ហើយទាហានជាច្រើនស្លាប់ សូម្បីតែព្រះបាទសាអ៊ូល និងសម្តេចយ៉ូណាថានជាបុត្រ ក៏សោយទិវង្គតដែរ»។ លោកដាវីឌចាប់ហែកសម្លៀកបំពាក់របស់លោក អស់អ្នកដែលនៅជាមួយលោក ដ៏ធ្វើដូចលោកដែរ។ ពួកគេ​កាន់ទុក្ខ យំ​សោក និងតមអាហាររហូតដល់ល្ងាច ដើម្បីរំលឹកដល់ព្រះបាទសាអ៊ូល សម្តេចយ៉ូណាថានជាបុត្រ ព្រមទាំងកងទ័ពរបស់ព្រះអម្ចាស់ និងប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលដែលបានបូជាជីវិតនៅលើសមរភូមិ។
លោកដាវីឌស្មូតពាក្យទំនួញដូចតទៅ៖ «អ៊ីស្រាអែលអើយ! ហេតុអ្វីបានជាវិរជន​របស់អ្នកត្រូវគេសម្លាប់នៅលើកំពូលភ្នំយ៉ាងនេះ? ហេតុអ្វីបានជាទាហានដ៏ខ្លាំង​ត្រូវបាត់បងជីវិតដូច្នេះ? ព្រះបាទសាអ៊ូល និងសម្តេចយ៉ូណាថាន ជាមនុស្សគួរឱ្យ​ស្រឡាញ់ និងគោរពរាប់អាន ពេលរស់គឺរស់ជាមួយគ្នា ហើយពេលសោយទីវង្គត​ក៏សោយទីវង្គតជាមួយគ្នាដែរ។ ទាំងបិតា ទាំងបុត្រា រហ័សដូចឥន្រ្តី ហើយខ្លាំងដូច​សិង្ហ។ ឱកូនស្រីនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលអើយ ​ចូរយំស្រណោះព្រះបាទសាអ៊ូលទៅ​ ព្រោះទ្រង់តែងប្រទានឱ្យពួកនាងមានសម្លៀកបំពាក់ដ៏រុងរឿង ត្រចះត្រចង់​ព្រមទាំងមានរំយោលមាសទៀតផង។ ហេតុអ្វីបានជាទាហានដ៏ខ្លាំងពូកែត្រូវស្លាប់ក្នុងពេលប្រយុទ្ធដូច្នេះ?។ ហេតុអ្វីបានជាសម្តេចយ៉ូណាថានត្រូវខ្មាំងវាយប្រហារ​នៅលើកំពូលភ្នំដូច្នេះ?។ បងយ៉ូណាថានអើយ! ខ្ញុំឈឺចុកចាប់ខ្លោចផ្សា ដោយសារ​បាត់បង់រូបបង បងមានតម្លៃសម្រាប់ខ្ញុំណាស់ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់បង ប្រសើរជាងសេចក្តីស្រលាញ់របស់ស្រីៗទៅទៀត។ ហេតុអ្វីបានជាទាហានដ៏ខ្លាំងពូកែត្រូវស្លាប់ដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាវីរបុរសដ៏ឆ្នើមត្រូវិនាសអន្តរាយអស់ដូច្នេះ?»។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៨០​ (៧៩),២-៣.៥-៧) បទព្រហ្មគីតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម (កក ១៦,១៤)

អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
បពិត្រព្រះអម្ចាស់! សូមព្រះអង្គបំភ្លឺចិត្តគំនិតយើងខ្ញុំ ឱ្យស្វែងរកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបុត្រាព្រះអង្គដោយក្តីស្រឡាញ់។ អាលេលូយ៉ា!

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តម៉ាកុស (មក ៣,២០-២១)

ព្រះយេស៊ូយាងចូលផ្ទះ ហើយបណ្តាជនជួបជុំគ្នាសាជាថ្មី ជាហេតុនាំឱ្យព្រះអង្គ និងក្រុមសាវ័ករកពេលបរិភោគមិនបានសោះ។ ព្រះញាតិវង្សរបស់ព្រះអង្គឮដំណឹងនេះ ក៏នាំគ្នាធ្វើដំណើរមកដើម្បីចាប់ព្រះអង្គទៅវិញ ព្រោះគេថា ព្រះអង្គវង្វេងស្មារតីហើយ ។