កន្លែងដែលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានបោះជំរំ ចាប់ពីស្រុកអេស៊ីបរហូតដល់វាលទំនាបស្រុកម៉ូអាប់
១ កាលជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីប តាមរបៀបរៀបរយ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកម៉ូសេ និងលោកអរ៉ុន ពួកគេបានឈប់តាមដំណាក់ផ្សេងៗ។ ២ លោកម៉ូសេបានកត់ត្រាទុកពីដំណាក់មួយទៅដំណាក់មួយ ដែលពួកគេធ្វើដំណើរតាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះអម្ចាស់។ ពួកគេឆ្លងកាត់ដំណាក់ដូចតទៅ:
៣ ពួកគេបានចេញដំណើរពីក្រុងរ៉ាមសែស នៅថ្ងៃទីដប់ប្រាំ ខែទីមួយ។ ក្រោយពិធីបុណ្យចម្លង*មួយថ្ងៃ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានចេញពីស្រុកអេស៊ីបដោយមានសេរីភាព នៅចំពោះមុខជនជាតិអេស៊ីបទាំងអស់។ ៤ ពេលនោះ ជនជាតិអេស៊ីបបញ្ចុះសពកូនច្បងទាំងអស់របស់ពួកគេ ដែលព្រះអម្ចាស់ប្រហារ។ ធ្វើដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់បានវិនិច្ឆ័យទោសព្រះទាំងឡាយរបស់ជនជាតិអេស៊ីប។
៥ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលនាំគ្នាចាកចេញពីក្រុងរ៉ាមសែស មកបោះជំរំនៅស៊ូកូត។ ៦ ពួកគេចាកចេញពីស៊ូកូត មកបោះជំរំនៅអេតាំ ដែលស្ថិតនៅជាយវាលរហោស្ថាន។ ៧ ពួកគេចាកចេញពីអេតាំ វាងទៅពីហាហ៊ីរ៉ុត ដែលស្ថិតនៅទល់មុខនឹងបាលសេផុន ហើយបោះជំរំនៅក្បែរមីគដូល។ ៨ ពួកគេចាកចេញពី ពីហាហ៊ីរ៉ុត ឆ្លងកាត់បាតសមុទ្រ ឆ្ពោះទៅកាន់វាលរហោស្ថាន ពួកគេធ្វើដំណើរអស់រយៈពេលបីថ្ងៃ ក្នុងវាលរហោស្ថានអេតាំ មកបោះជំរំនៅម៉ារ៉ា។ ៩ ពួកគេចាកចេញពីម៉ារ៉ាមកដល់អេលីម នៅអេលីមនេះមានប្រភពទឹកចំនួនដប់ពីរ និងលម៉ើចិតសិបដើម ពួកគេក៏បោះជំរំនៅទីនោះ។ ១០ ពួកគេចាកចេញពីអេលីម ទៅបោះជំរំនៅក្បែរសមុទ្រកក់។ ១១ ពួកគេចាកចេញពីសមុទ្រកក់ មកបោះជំរំនៅវាលរហោស្ថានស៊ីន។ ១២ ពួកគេចាកចេញពីវាលរហោស្ថានស៊ីន មកបោះជំរំនៅដូបកា។ ១៣ ពួកគេចាកចេញពីដូបកា មកបោះជំរំនៅអាលូស។ ១៤ ពួកគេចាកចេញពីអាលូស មកបោះជំរំនៅរេភីឌីម។ នៅកន្លែងនោះ ប្រជាជនរកទឹកផឹកពុំបានទេ។ ១៥ ពួកគេចាកចេញពីរេភីឌីម មកបោះជំរំនៅវាលរហោស្ថានស៊ីណៃ។
១៦ ពួកគេចាកចេញពីវាលរហោស្ថានស៊ីណៃ មកបោះជំរំនៅគីប្រូត-ហាត់តាវ៉ា។ ១៧ ពួកគេចាកចេញពីគីប្រូត-ហាត់តាវ៉ា មកបោះជំរំនៅហាសេរ៉ូត។ ១៨ ពួកគេចាកចេញពីហាសេរ៉ូត មកបោះជំរំនៅរីតម៉ា។
១៩ ពួកគេចាកចេញពីរីតម៉ា មកបោះជំរំនៅរីម៉ូន-ពេរេស។ ២០ ពួកគេចាកចេញពីរីម៉ូន-ពេរេស មកបោះជំរំនៅលីបណា។ ២១ ពួកគេចាកចេញពីលីបណា មកបោះជំរំនៅរីស្សា។ ២២ ពួកគេចាកចេញពីរីស្សា មកបោះជំរំនៅគើហេឡាតា។ ២៣ ពួកគេចាកចេញពីគើហេឡាតា មកបោះជំរំនៅភ្នំសេភែរ។ ២៤ ពួកគេចាកចេញពីភ្នំសេភែរ មកបោះជំរំនៅហារ៉ាដា។ ២៥ ពួកគេចាកចេញពីហារ៉ាដា មកបោះជំរំនៅម៉ាគេឡូត។ ២៦ ពួកគេចាកចេញពីម៉ាគេឡូត មកបោះជំរំនៅតាហាត់។ ២៧ ពួកគេចាកចេញពីតាហាត់ មកបោះជំរំនៅតារ៉ា។ ២៨ ពួកគេចាកចេញពីតារ៉ា មកបោះជំរំនៅមីតកា។ ២៩ ពួកគេចាកចេញពីមីតកា មកបោះជំរំនៅហាសម៉ូណា។ ៣០ ពួកគេចាកចេញពីហាសម៉ូណា មកបោះជំរំនៅម៉ូសេរ៉ូត។
៣១ ពួកគេចាកចេញពីម៉ូសេរ៉ូត មកបោះជំរំនៅបេនេ-យ៉ាកាន។ ៣២ ពួកគេចាកចេញពីបេនេ-យ៉ាកាន មកបោះជំរំនៅហ៊រគីដកាដ។ ៣៣ ពួកគេចាកចេញពីហ៊រគីដកាដ មកបោះជំរំនៅយ៉ូតបាតា។ ៣៤ ពួកគេចាកចេញពីយ៉ូតបាតា មកបោះជំរំនៅអាប្រូណា។ ៣៥ ពួកគេចាកចេញពីអាប្រូណា មកបោះជំរំនៅអេស៊ីយ៉ូន-កេប៊ែរ។ ៣៦ ពួកគេចាកចេញពីអេស៊ីយ៉ូន-កេប៊ែរ មកបោះជំរំនៅវាលរហោស្ថានស៊ីន គឺនៅកាដែស។ ៣៧ ពួកគេចាកចេញពីកាដែស មកបោះជំរំនៅភ្នំហ៊រ ដែលនៅជាយដែនស្រុកអេដុម។
៣៨ លោកបូជាចារ្យអរ៉ុនបានឡើងទៅលើភ្នំហ៊រ តាមបង្គាប់របស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយលោកទទួលមរណភាពនៅទីនោះ ក្នុងឆ្នាំទីសែសិប ក្រោយជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីបនៅថ្ងៃទីមួយ ខែទីប្រាំ។ ៣៩ ពេលលោកអរ៉ុនទទួលមរណភាពនៅលើភ្នំហ៊រ លោកមានអាយុមួយរយម្ភៃបីឆ្នាំ។
៤០ ស្តេចក្រុងអារ៉ាដ គឺស្តេចជនជាតិកាណានដែលរស់នៅតំបន់ណេកិប ក្នុងស្រុកកាណាន បានឮដំណឹងថាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមកដល់តំបន់នោះ។
៤១ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលចាកចេញពីភ្នំហ៊រ មកបោះជំរំនៅសាល់ម៉ូណា។ ៤២ ពួកគេចាកចេញពីសាល់ម៉ូណា មកបោះជំរំនៅពូណូន។ ៤៣ ពួកគេចាកចេញពីពូណូន មកបោះជំរំនៅអូបូត។ ៤៤ ពួកគេចាកចេញពីអូបូត មកបោះជំរំនៅអ៊ីយេ-អាបារីម ដែលនៅជាយដែនស្រុកម៉ូអាប់។
៤៥ ពួកគេចាកចេញពីអ៊ីយេ-អាបារីម មកបោះជំរំនៅឌីបូន-កាដ។ ៤៦ ពួកគេចាកចេញពីឌីបូន-កាដ មកបោះជំរំនៅអាល់ម៉ូន-ឌីបឡាតាអ៊ីម។ ៤៧ ពួកគេចាកចេញពីអាល់ម៉ូន-ឌីបឡាតាអ៊ីម មកបោះជំរំនៅតំបន់ភ្នំអាបារីម ទល់មុខនឹងក្រុងនេបូ។ ៤៨ ពួកគេចាកចេញពីតំបន់ភ្នំអាបារីម មកបោះជំរំនៅវាលទំនាបស្រុកម៉ូអាប់ ក្បែរទន្លេយ័រដាន់ ទល់មុខនឹងក្រុងយេរីខូ។ ៤៩ ពួកគេបោះជំរំក្បែរទន្លេយ័រដាន់ ចាប់ពីបេត-ហាយេស៊ីម៉ូត រហូតដល់អេបិល-ស៊ីទីម នៅវាលទំនាបស្រុកម៉ូអាប់។
៥០ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេ នៅវាលទំនាបស្រុកម៉ូអាប់ ក្បែរទន្លេយ័រដាន់ ទល់មុខក្រុងយេរីខូ ៥១ ដូចតទៅ៖ «ចូរប្រាប់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលថា: នៅពេលអ្នករាល់គ្នាឆ្លងទន្លេយ័រដាន់ ចូលទៅក្នុងស្រុកកាណាន ៥២ ចូរបណ្តេញប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងស្រុកនោះឲ្យអស់ពីស្រុក ហើយបំផ្លាញរូបព្រះរបស់ពួកគេដែលធ្វើពីថ្ម និងរូបធ្វើពីលង្ហិន ព្រមទាំងកម្ទេចទីសក្ការៈរបស់ពួកគេ នៅតាមទួលខ្ពស់ៗផង។ ៥៣ ចូរនាំគ្នាចាប់យកស្រុក រួចតាំងទីលំនៅក្នុងស្រុកនោះ ដ្បិតយើងបានប្រគល់ឲ្យអ្នករាល់គ្នា ទុកជាកម្មសិទ្ធិហើយ។ ៥៤ ត្រូវបែងចែកទឹកដីជាចំណែកមត៌ក ដោយចាប់ឆ្នោត តាមអំបូររបស់អ្នករាល់គ្នា។ អំបូរណាមានគ្នាច្រើន ត្រូវឲ្យចំណែកមត៌កច្រើន អំបូរណាមានគ្នាតិច ត្រូវចែកមត៌កឲ្យតិច។ ម្នាក់ៗនឹងទទួលយកចំណែករបស់ខ្លួន ដោយចាប់ឆ្នោត ហើយអ្នករាល់គ្នាទទួលទឹកដីតាមឈ្មោះកុលសម្ព័ន្ធរបស់អ្នករាល់គ្នា។ ៥៥ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនបណ្តេញប្រជាជននៅក្នុងស្រុកចេញពីមុខអ្នករាល់គ្នាទេ ពួកគេនឹងប្រៀបដូចជាកម្ទេចឈើនៅក្នុងភ្នែករបស់អ្នករាល់គ្នា ឬដូចម្ជុលជាប់នៅក្នុងឆ្អឹងជំនីររបស់អ្នករាល់គ្នា គឺពួកគេនឹងធ្វើជាបច្ចាមិត្តរបស់អ្នករាល់គ្នា នៅក្នុងស្រុកដែលអ្នករាល់គ្នាទៅរស់នៅ។ ៥៦ ចូរប្រយ័ត្នក្រែងលោយើងប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នករាល់គ្នា ដូចយើងបានសម្រេចប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេដែរ»។