ដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់សេរីភាព
(និក្ខមនំ)
ក្នុងកណ្ឌ «ដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់សេរីភាព» មានរៀបរាប់អំពីព្រះជាម្ចាស់រំដោះប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ជាប្រជារាស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គបង្ហាញឲ្យពួកគេស្គាល់ព្រះអង្គ ដោយរំដោះពួកគេពីទាសភាព នៅស្រុកអេស៊ីប: «យើងព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់អ្នក! យើងបាននាំអ្នកចេញពីស្រុកអេស៊ីប ជាស្រុកដែលអ្នកធ្វើជាទាសករ» (សរ.២០.២)។ វិន័យទាំងដប់ប្រការក៏ជាគ្រឹះនៃសេរីភាពថ្មីនេះដែរ គឺព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណារំដោះជនជាតិយូដា ព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យឲ្យពួកគេបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះអង្គ ដោយប្រព្រឹត្តតាមវិន័យទាំងនេះ។
ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ «ដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់សេរីភាព» មានរៀបរាប់អំពីព្រឹត្តិការណ៍ដូចតទៅ:
• ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលដែលភៀសខ្លួនទៅនៅស្រុកអេស៊ីបបានកើនចំនួនឡើង ប៉ុន្តែ ពួកគេក្លាយទៅជាទាសកររបស់ម្ចាស់ស្រុក។ ព្រះអម្ចាស់ត្រាស់ហៅលោកម៉ូសេ និងចាត់លោកឲ្យទៅរំដោះប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលចេញពីស្រុកអេស៊ីប (១.១‑១៥.២១)។
• ព្រះជាម្ចាស់នាំអ៊ីស្រាអែលឆ្លងកាត់វាលរហោស្ថានរហូតដល់ភ្នំស៊ីណៃ (១៥.២២‑១៨.២៧)។
• ព្រះជាម្ចាស់ចងសម្ពន្ធមេត្រីជាមួយប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល (១៩.១‑២៤.១៨) គឺព្រះអង្គទទួលពួកគេធ្វើជាប្រជារាស្ដ្រផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គ ហើយពួកគេក៏ប្ដេជ្ញាចិត្តគោរពបម្រើព្រះអង្គ ទុកជាព្រះរបស់ពួកគេ ដោយប្រតិបត្តិតាមវិន័យរបស់ព្រះអង្គ។
• ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានបទបញ្ជាសម្រាប់សង់ព្រះពន្លា (២៥‑៣១)។
• ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប ដោយគោរពថ្វាយបង្គំរូបកូនគោ ព្រះអង្គដាក់ទោសពួកគេ (៣២‑៣៤)។
• ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលសង់ទីសក្ការៈ (៣៥‑៤០)។
ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះកើតមាននៅសតវត្សទី១៣ មុនគ.ស. គឺក្នុងសម័យលោកម៉ូសេ។ តាំងពីជំនាន់នោះរហូតដល់សតវត្សទី១០ អ្នកស្រុកតែងតំណាលពីព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះប្រាប់កូនចៅតៗគ្នា។ ក្រោយមក ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលបានកត់ត្រាព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ បន្តបន្ទាប់គ្នា ដោយមានបំណងចង់អប់រំជំនឿដល់ប្រជាជន ដែលរស់នៅក្នុងជំនាន់របស់ពួកគេរៀងៗខ្លួន។
សេចក្តីដែលមានចែងក្នុងកណ្ឌ «ដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់សេរីភាព»នេះ ជួយអប់រំមនុស្សយើងឲ្យស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់កាន់តែច្បាស់ឡើងៗ និងឲ្យស្គាល់គម្រោងការរបស់ព្រះអង្គដែរ គឺព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសប្រជាជនមួយ ហើយណែនាំគេ ដើម្បីរៀបចំផ្លូវថ្វាយព្រះយេស៊ូ ដែលយាងមកចងសម្ពន្ធមេត្រីថ្មី និងសង្គ្រោះមនុស្សលោកទាំងអស់។