រដូវរង់ចាំ សប្ដាហ៍ទី៣ ថ្ងៃអង្គារ
(ពេលថ្ងៃ)
ថ្ងៃអង្គារ នៃរដូវរង់ចាំ រហូតដល់ថ្ងៃទី១៦ ខែធ្នូ៖
ឱព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមយាងមកជួយទូលបង្គំ
សូមព្រះអម្ចាស់យាងមកជួយសង្គ្រោះយើងខ្ញុំផង!
សូមកោតសរសើរព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ
ដែលព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក
ហើយជាដរាបតរៀងទៅ។ អាម៉ែន! (អាលេលូយ៉ា!)
ចម្រៀងចូល (សូមជ្រើសរើសបទចម្រៀងមួយ)
ទំនុកតម្កើងលេខ ១១៩,៩៧-១០៤
ធម្មវិន័យមានឱជារស
ពេលព្រឹក (ម៉ោង៩)
បន្ទរ៖ អស់លោកព្យាការីបានថ្លែងទុកមកថា៖ ព្រះសង្គ្រោះនឹងប្រសូតចេញពីព្រះនាងព្រហ្មចារិនីម៉ារី។
ពេលថ្ងៃត្រង់ (ម៉ោង១២)
បន្ទរ៖ ទេវទូតកាព្រីអែលពោលទៅកាន់នាងម៉ារីថា៖ «ចូរមានអំណរសប្បាយឡើង! ព្រះអម្ចាស់គាប់ព្រះហឫទ័យនឹងនាងហើយ
ព្រះអង្គគង់នៅជាមួយនាង ព្រះអង្គបានប្រទានពរដល់នាងលើសស្ត្រីទាំងឡាយ»។
ពេលរសៀល (ម៉ោង៣)
បន្ទរ៖ ពេលឮពាក្យនេះ នាងម៉ារីរន្ធត់យ៉ាងខ្លាំង នាងរិះគិតក្នុងចិត្តថា “តើពាក្យជម្រាបសួរនេះមានន័យដូចម្ដេច” ?
នាងពោលថា៖ “ខ្ញុំនឹងសម្រាលបានព្រះមហាក្សត្រមួយអង្គ ហើយនៅតែជាព្រហ្មចារីនីដដែល” ។
| ៩៧- | ទូលបង្គំស្រឡាញ់ធម្មវិន័យរបស់ព្រះអង្គខ្លាំងណាស់ ទូលបង្គំសញ្ជឹងគិតអំពីធម្មវិន័យនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ |
| ៩៨- | វិន័យរបស់ព្រះអង្គធ្វើឱ្យទូលបង្គំមានប្រាជ្ញាវាងវៃជាងខ្មាំងសត្រូវ ដ្បិតទូលបង្គំរិះគិតពីវិន័យនេះជានិច្ច។ |
| ៩៩- | ទូលបង្គំចេះដឹងជាងគ្រូៗទាំងប៉ុន្មានរបស់ទូលបង្គំទៅទៀត ដ្បិតទូលបង្គំយកដំបូន្មានទាំងប៉ុន្មាននេះ មកសញ្ជឹងគិត។ |
| ១០០- | ទូលបង្គំចេះរិះគិតពិចារណា ជាងចាស់ៗព្រឹទ្ធាចារ្យទៅទៀត ដ្បិតទូលបង្គំបានប្រព្រឹត្តតាមច្បាប់របស់ព្រះអង្គ។ |
| ១០១- | ទូលបង្គំចៀសចេញឆ្ងាយពីផ្លូវអាក្រក់ទាំងប៉ុន្មាន ដើម្បីប្រតិបត្តិតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ |
| ១០២- | ទូលបង្គំមិនងាកចេញពីសេចក្តីដែលព្រះអង្គបានសម្រេចឡើយ ដ្បិតព្រះអង្គប្រៀនប្រដៅទូលបង្គំដូច្នេះ។ |
| ១០៣- | ព្រះបន្ទូលសន្យារបស់ព្រះអង្គ ប្រៀបបាននឹងអាហារដ៏ឆ្ងាញ់ពិសេសសម្រាប់ទូលបង្គំ មានរសជាតិផ្អែមជាងទឹកឃ្មុំទៅទៀត។ |
| ១០៤- | ច្បាប់របស់ព្រះអង្គធ្វើឱ្យទូលបង្គំចេះរិះគិតពិចារណា ហេតុនេះហើយបានជាទូលបង្គំស្អប់ផ្លូវវៀចវេរ។ |
សូមកោតសរសើរព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ
ដែលព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ហើយជាដរាបតរៀងទៅ អាម៉ែន!
ទំនុកតម្កើងលេខ ៧៤
សំណោកអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញព្រះវិហារ
កុំខ្លាចអស់អ្នកដែលសម្លាប់បានត្រឹមតែរូបកាយ (មថ ១០,២៨)។
(ក)
(បទព្រហ្មគីតិ)
| ១- | បពិត្រព្រះម្ចាស់អើយ | ដូចម្តេចឡើយក៏ព្រះអង្គ | |
| ឈប់នឹកទ្រង់បោះបង់ | ឱ្យរញ៉ង់នៅកំព្រា | ។ | |
| ម្តេចក៏ទ្រង់ពិរោធ | យើងរហូតឱ្យវេទនា | ||
| ភ្លេចអស់រាស្ត្រប្រជា | ធ្លាប់គាំពារត្រាប្រណី | ។ | |
| ២- | កុំភ្លេចព្រះសហគមន៍ | ដែលទ្រង់សុំមកថ្នមបី | |
| ជាកម្មសិទ្ធិប្រពៃ | សូមអាល័យភ្នកនឹកនា | ។ | |
| គឺពួកកុលសម្ពន្ធ | ដែលទ្រង់បានលោះមកជា | ||
| មរតកថ្លៃមហិមា | រកពណ៌នាក៏ពុំបាន | ។ | |
| សូមនឹកដល់បងប្អូន | ភ្នំស៊ីយ៉ូនល្អថ្កើងថ្កាន | ||
| ទ្រង់យកជាទីស្ថាន | គង់នៅបានក្តីសុខដុម | ។ | |
| ៣- | សូមយាងមកវិហារ | ដែលគ្រាំគ្រាយូរខែឆ្នាំ | |
| សក្ការៈត្រូវខ្ទេចខ្ទាំ | លែងរឹងមាំខ្មាំងបំផ្លាញ | ។ | |
| ៤- | បច្ចាមិត្រព្រះអង្គ | ស្រែករំពងគ្រប់ទីស្ថាន | |
| ដែលព្រះអង្គធ្លាប់បាន | ជួបនឹងយើងរៀងរាល់ថ្ងៃ | ។ | |
| ៥- | ពួកគេប្រៀបបានទៅ | ផ្លែពូថៅអ្នកកាប់ព្រៃ | |
| គេប្រឹងអត់សំចៃ | រៀងរាល់ថ្ងៃឥតឈប់ឈរ | ។ | |
| ៦- | គេយកផ្លែពូថៅ | វាយសំដៅក្បាច់ដ៏ល្អ | |
| រចនាស្រស់បវរ | មិនឈប់ឈរមិនស្រណោះ | ។ | |
| ៧- | គេដុតទីសក្ការ | ដ៏ថ្លៃថ្លាចោលទាំងអស់ | |
| បន្ថោកដំណាក់ព្រះ | ជាអម្ចាស់ឥតមានក្រែង | ។ | |
| ៨- | គេនាំគ្នាគិតថា | នឹងផ្តន្ទាឱ្យជាក់ស្តែង | |
| ដុតបំផ្លាញកន្លែង | គ្មានរអែងនៅក្នុងស្រុក | ។ | |
| ៩- | យើងខ្ញុំលែងឃើញអ្វី | ដែលប្រពៃតទៅមុខ | |
| ជាទីសម្គាល់ទុក | ថាជាតិយើងគឺជាអ្វី | ។ | |
| យើងលែងមានទាំងអស់ | បាត់ទាំងឈ្មោះព្យាការី | ||
| គ្មាននរណាដឹងអី | ថាយើងនៅច្នេះដល់ណា | ។ | |
| សិរីរុងរឿងដល់ | ព្រះបិតាព្រះបុត្រា | ||
| និងព្រះវិញ្ញាណផង | ដែលទ្រង់គង់នៅជានិច្ច | ។ |
(ខ)
| ១០- | បពិត្រព្រះជាម្ចាស់! តើឱ្យបច្ចាមិត្តត្មះតិះដៀលព្រះអង្គដល់ពេលណា? តើឱ្យខ្មាំងសត្រូវប្រមាថព្រះនាមព្រះអង្គដល់ណាទៀត? |
| ១១- | ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គមិនព្រមយាងមកជួយយើងខ្ញុំ ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គលាក់ព្រះបារមីទុកដូច្នេះ? |
| ១២- | បពិត្រព្រះជាម្ចាស់! ព្រះអង្គជាព្រះមហាក្សត្ររបស់ទូលបង្គំ តាំងពីដើមរៀងមក ព្រះអង្គតែងតែសង្គ្រោះយើងខ្ញុំជាច្រើនលើកច្រើនសា នៅក្នុងស្រុកនេះ។ |
| ១៣- | ព្រះអង្គបានបង្ក្រាបសមុទ្រ ដោយសារឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានវាយកម្ទេចក្បាលនាគនៅក្នុងសមុទ្រ |
| ១៤- | ព្រះអង្គបានវាយកម្ទេចក្បាលស្តេចក្រពើ បោះវាទៅឱ្យស្តេចនានានៅវាលរហោស្ថានស៊ី។ |
| ១៥- | ព្រះអង្គបានធ្វើឱ្យមានទឹកផុសចេញពីប្រភពទឹកនានា ហូរដូចទឹកជ្រោះ ព្រះអង្គបានធ្វើឱ្យទន្លេដែលមិនចេះរីង ប្រែជារីងស្ងួតទៅវិញ។ |
| ១៦- | ព្រះអង្គជាម្ចាស់លើថ្ងៃ ជាម្ចាស់លើយប់ ព្រះអង្គបានដាក់ព្រះចន្ទ និងព្រះអាទិត្យ ភ្ជាប់នឹងកន្លែងរបស់គេ។ |
| ១៧- | ព្រះអង្គបានកំណត់ព្រំដែននៃផែនដី ព្រះអង្គក៏បានបង្កើតរដូវប្រាំង និងរដូវវស្សាដែរ។ |
| ១៨- | ឱព្រះអម្ចាស់អើយ! សូមកុំភ្លេចថា បច្ចាមិត្តបានត្មះតិះដៀលព្រះអង្គ សាសន៍ល្ងីល្ងើនោះ ជេរប្រមាថព្រះនាមព្រះអង្គ!។ |
| ១៩- | សូមកុំប្រគល់ជីវិតប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គ ទៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ខ្មាំងដ៏សាហាវ សូមកុំបំភ្លេចប្រជារាស្ត្រដ៏កំសត់ទុគ៌តរបស់ព្រះអង្គ ជារៀងរហូតឡើយ។ |
| ២០- | សូមនឹកដល់សម្ពន្ធមេត្រីដែលព្រះអង្គបានចងជាមួយយើងខ្ញុំ! ប្រជាជននាំគ្នាលាក់ខ្លួន ព្រោះមានមនុស្សឃោរឃៅពាសពេញស្រុក។ |
| ២១- | សូមកុំឱ្យអស់អ្នកដែលត្រូវគេជិះជាន់ អាម៉ាស់មុខទៀតឡើយ សូមឱ្យជនក្រីក្រ និងជនកំសត់ទុគ៌ត សរសើរតម្កើងព្រះនាមព្រះអង្គ។ |
| ២២- | ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ! សូមក្រោកឡើងការពារព្រះកិត្តិនាមរបស់ព្រះអង្គ សូមកុំបំភ្លេចពាក្យដែលជនល្ងីល្ងើទាំងនេះ ប្រមាថព្រះអង្គជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ |
| ២៣- | សូមកុំបំភ្លេចសម្រែកនៃខ្មាំងសត្រូវរបស់ព្រះអង្គ គេស្រែកយ៉ាងអឺងកងទាស់នឹងព្រះអង្គ ឥតឈប់ឈរឡើយ។ |
សូមកោតសរសើរព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ
ដែលព្រះអង្គគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ហើយជាដរាបតរៀងទៅ អាម៉ែន!
ពេលព្រឹក (ម៉ោង៩)
បន្ទរ៖ អស់លោកព្យាការីបានថ្លែងទុកមកថា៖ ព្រះសង្គ្រោះនឹងប្រសូតចេញពីព្រះនាងព្រហ្មចារិនីម៉ារី។
ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (អស ៤,២)
នៅគ្រានោះ ព្រះអម្ចាស់នឹងធ្វើឲ្យពន្លកមួយលូតចេញមក ពន្លកនេះនាំជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដែលនៅសល់ពីស្លាប់ ឲ្យមានកិត្តិយស និងសិរីរុងរឿង ហើយដីនឹងបង្កើតភោគផលដែលនាំឲ្យពួកគេមានមោទនភាព និងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ។
—ហើយឲ្យស្តេចទាំងប៉ុន្មាននៅលើផែនដី កោតខ្លាចសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ!។
ពេលថ្ងៃត្រង់ (ម៉ោង១២)
បន្ទរ៖ ទេវទូតកាព្រីអែលពោលទៅកាន់នាងម៉ារីថា៖ «ចូរមានអំណរសប្បាយឡើង! ព្រះអម្ចាស់គាប់ព្រះហឫទ័យនឹងនាងហើយ
ព្រះអង្គគង់នៅជាមួយនាង ព្រះអង្គបានប្រទានពរដល់នាងលើសស្ត្រីទាំងឡាយ»។
ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (អស ៤,៣)
ពេលនោះ អ្នកនៅក្រុងស៊ីយ៉ូនដែលសល់ពីស្លាប់ អ្នកក្រុងយេរូសាឡឹមដែលបានរួចជីវិត នឹងមានឈ្មោះថា «ជនដ៏វិសុទ្ធ»។ ព្រះអម្ចាស់កត់ឈ្មោះអ្នកទាំងនោះ ដើម្បីឲ្យគេរស់នៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម។
—ពេលណាព្រះអង្គសង្គ្រោះពួកគេ សូមជួយទូលបង្គំ។
ពេលរសៀល (ម៉ោង៣)
បន្ទរ៖ ពេលឮពាក្យនេះ នាងម៉ារីរន្ធត់យ៉ាងខ្លាំង នាងរិះគិតក្នុងចិត្តថា “តើពាក្យជម្រាបសួរនេះមានន័យដូចម្ដេច” ?
នាងពោលថា៖ “ខ្ញុំនឹងសម្រាលបានព្រះមហាក្សត្រមួយអង្គ ហើយនៅតែជាព្រហ្មចារីនីដដែល” ។
ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (អស ៦១,១១)
ដីធ្វើឲ្យពន្លក និងគ្រាប់ពូជផ្សេងៗដុះឡើងនៅក្នុងសួនច្បារយ៉ាងណា ព្រះជាអម្ចាស់នឹងធ្វើឲ្យសេចក្ដីសុចរិត និងការសរសើរតម្កើងផុសចេញពីទឹកដីនេះ នៅចំពោះប្រជាជាតិទាំងប៉ុន្មានយ៉ាងនោះដែរ។
—សូមរំដោះប្រជារាស្រ្តរបស់ព្រះអង្គចេញពីអំពើបាបរបស់ពួកគេផង។
ពាក្យអធិដ្ឋាន
បពិត្រព្រះអម្ចាស់ជាព្រះបិតា ! យើងខ្ញុំសូមលើកតម្កើងព្រះអង្គដែលជាព្រះបង្កើតមេឃ និងដីព្រមទាំងលោះមនុស្សលោកឲ្យរួចពីបាប។ ព្រះអង្គប្រទានព្រះបន្ទូលដែលមានព្រះជន្មគង់នៅតាំងពីដើមរៀងមក ឲ្យប្រសូតជាមនុស្ស ដោយសារព្រះនាងព្រហ្មចារីម៉ារី។ សូមព្រះអង្គប្រោសយើងខ្ញុំឲ្យរៀបចំខ្លួនទទួលព្រះបុត្រាដែលកំពុងយាងមក។
យើងខ្ញុំសូមអង្វរព្រះអង្គដោយរួមជាមួយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ត ជាព្រះបុត្រាព្រះអង្គ ដែលមានព្រះជន្មគង់នៅ
និងសោយរាជ្យរួមជាមួយព្រះបិតា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធអស់កល្បជាអង្វែងតរៀងទៅ។ អាម៉ែន!
-សូមកោតសរសើរព្រះអម្ចាស់!
-សូមអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់!