ថ្ងៃសុក្រ រដូវធម្មតា អាទិត្យទី២៦ ឆ្នាំ«គូ»
ពណ៌ស
បុណ្យរម្លឹក ទេវទូតអ្នកការពារដ៏វិសុទ្ធ
សូមចុចទីនេះ
ក្នុងព្រះគម្ពីរ មានចែងអំពីទេវទូតថែរក្សាការពារមនុស្ស ឬនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឱ្យគេ។ ព្រះសហគមន៍ឱ្យគ្រីស្តបរិស័ទគោរពទេវទូត ក្នុងគោលបំណងដាស់តឿនគេឱ្យផ្ញើជិវិតលើធម៌មេត្តាករុណារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលថែរក្សា និងការពារមនុស្សលោកជានិច្ច។
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរលោកយ៉ូប (យប ៣៨,១-៣.១២-២១; ៤០,៣-៥)
ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកយ៉ូបពីក្នុងខ្យល់ព្យុះដូចតទៅ៖«ម្ដេចក៏អ្នកបង្អាប់គម្រោងការរបស់យើង ដោយពោលពាក្យមិនដឹងខុសត្រូវដូច្នេះ? ចូរប្រុងប្រៀបខ្លួនដូចមនុស្សអង់អាច យើងនឹងសួរអ្នក ហើយអ្នកត្រូវតែឆ្លើយឱ្យយើងដឹងផង!។ តាំងពីអ្នកកើតមក តើអ្នកធ្លាប់បញ្ជាឱ្យមានពេលព្រឹក ហើយកំណត់ពេលវេលាឱ្យថ្ងៃរះឡើងបំភ្លឺជាយផែនដី និងអង្រួនមនុស្សអាក្រក់ពីកន្លែងពួនឬទេ? ផែនដីទាំងមូលចាប់ផ្ដើមមានរូបរាង ដូចដីឥដ្ឋដែលគេកំពុងចាក់ពុម្ព ហើយធម្មជាតិក៏បញ្ចេញសម្រស់ដ៏ល្អប្រណីត។ រីឯមនុស្សអាក្រក់មិនដែលមានពន្លឺទេ ដៃដែលធ្លាប់ធើ្វបាបអ្នកដ៏ទៃនឹងត្រូវបាក់។ តើអ្នកធ្លាប់ទៅដល់ប្រភពទឹកសមុទ្រ ហើយធ្លាប់ដើរនៅក្នុងបាតមហាសាគរឬទេ? តើមាននរណាបង្ហាញឱ្យអ្នកឃើញទ្វារស្ថានមច្ចុរាជ ហើយអ្នកធ្លាប់ឃើញទ្វាររណ្ដៅដ៏ងងឹតឬទេ? តាមយោបល់អ្នក តើផែនដីមានទំហំប៉ុនណា? បើអ្នកដឹង ចូរនិយាយមកចុះ! តើពន្លឺស្ថិតនៅកន្លែងណា? តើសេចក្ដីងងឹតនៅឯណា? បើអ្នកដឹង អ្នកអាចទៅដល់ព្រំដែនរបស់វា ហើយស្គាល់ផ្លូវដែលនាំទៅកន្លែងរបស់វា។ អ្នកពិតជាដឹង ដ្បិតអ្នកកើតពីយូរមកហើយ រីឯអាយុជីវិតរបស់អ្នកក៏វែងណាស់ដែរ! លោកយ៉ូបទូលព្រះអម្ចាស់ថា៖«ទូលបង្គំជាមនុស្សទន់ទាបណាស់ តើឱ្យទូលបង្គំឆ្លើយទៅព្រះអង្គវិញដូចម្ដេចបាន? ទូលបង្គំនឹងយកដៃខ្ទប់មាត់។ ទូលបង្គំបាននិយាយម្ដងរួចមកហើយ ទូលបង្គំមិននិយាយទៀតទេ ហើយទូលបង្គំក៏បាននិយាយជាលើកទីពីរដែរ ទូលបង្គំគ្មានអ្វីបន្ថែមទៀតឡើយ»។
ទំនុកតម្កើងលេខ ១៣៩ (១៣៨),១-២.៥.៧-១៤ បទពាក្យ ៧
| ១ | បពិត្រព្រះម្ចាស់ដ៏សប្បុរស | ទ្រង់ឈ្វេងយល់អស់ជម្រៅចិត្ត | |
| នៃទូលបង្គំដែលមានពិត | ព្រះអង្គស្គាល់ឥតសល់ចន្លោះ | ។ | |
| ២ | ទ្រង់ជ្រាបឥតបីមានសង្ស័យ | ក្រោកឈរអង្គុយគ្រប់ទាំងអស់ | |
| ឈ្វេងយល់គំនិតខ្ញុំឥតខ្ចោះ | ពីមុនទាំងអស់ស្រេចទៅហើយ | ។ | |
| ៥ | ព្រះអង្គនៅពាំងទាំងមុខក្រោយ | ការពារមិនឱ្យមានកង្វល់ | |
| មិនឱ្យខ្ញុំជួបគ្រោះអំពល់ | ព្រោះតែទ្រង់ផ្ដល់បារមីថ្លៃ | ។ | |
| ៧ | តើទូលបង្គំអាចទៅណា | ឆ្ងាយពីព្រះភក្រ្តាព្រះអង្គនោះ | |
| គេចទៅទីណាមិនផុតសោះ | ព្រះអង្គជ្រាបអស់សព្វទិសា | ។ | |
| ៨ | បើខ្ញុំនឹងឡើងទៅលើមេឃ | ក៏មិនផុតភ្នែកផុតនេត្រ្តា | |
| បើទៅនៅស្ថានមនុស្សមរណា | ក៏ជួបភក្ត្រាទ្រង់ជានិច្ច | ។ | |
| ៩ | ទោះបីជាខ្ញុំពាក់ស្លាបហោះ | ទៅកន្លែងរះព្រះអាទិត្យ | |
| ឬទោះបីខ្ញុំចង់រត់គេច | ទៅរស់ឯលិចនាយសមុទ្រ | ។ | |
| ១០ | ក៏ព្រះអង្គគង់នៅទីនោះ | ឥតមានចន្លោះឬគេចផុត | |
| ជួយដឹកនាំខ្ញុំលែងតក់ស្លុត | ដោយបារមីប្ញទ្ធិដ៏ឧត្តម | ។ | |
| ១១ | ប្រសិនបើខ្ញុំពោលឡើងថា | សូមឱ្យអន្ធិកាគ្របលើខ្ញុំ | |
| ពន្លឺថ្ងៃដែលនៅជិតជុំ | ប្រែក្លាយយប់ផ្ដុំឥតពន្លឺ | ។ | |
| ១២ | ទោះបីងងឹតយ៉ាងណាក្ដី | ព្រះអម្ចាស់ថ្លៃនៅតែភ្លឺ | |
| ពេលយប់ដូចថ្ងៃជះរន្ទឺ | ងងឹតប្រែភ្លឺមានរស្មី | ។ | |
| ១៣ | ព្រះអង្គបង្កើតខ្ញុំបានសុខ | ហើយទ្រង់បានទុកខ្ញុំក្នុងផ្ទៃ | |
| អ្នកម្ដាយមានគុណយូរខែថ្ងៃ | សន្ដោសប្រណីគ្រប់កាយា | ។ | |
| ១៤ | ខ្ញុំសូមលើកតម្កើងព្រះអង្គ | ស្នាព្រះហស្ដទ្រង់ដ៏អស្ចារ្យ | |
| ខ្ញុំដឹងថាអ្វីគ្រប់ប្រការ | សុទ្ធតែអស្ចារ្យកើតពីទ្រង់ | ។ |
ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាម (ទន៩៥,៨)
អាលេលូយ៉ា! អាលេលូយ៉ា!
នៅថ្ងៃនេះ កុំមានចិត្តរឹងរូសឡើយ! ចូរនាំគ្នាប្រុងត្រចៀកស្ដាប់ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់។ អាលេលូយ៉ា!
សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តលូកា (លក ១០,១៣-១៦)
ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកក្រុងខូរ៉ាស៊ីនអើយ! អ្នកត្រូវវេទនាជាពុំខាន។ អ្នកក្រុងបេតសៃដាអើយ! អ្នកក៏ត្រូវវេទនាដែរ។ ប្រសិនបើអ្នកក្រុងទីរ៉ូស និងអ្នកក្រុងស៊ីដូនបានឃើញការអស្ចារ្យដូចអ្នករាល់គ្នាឃើញនៅទីនេះ ម្ល៉េះសមអ្នកក្រុងទាំងនោះនឹងប្រែចិត្តគំនិត ហើយស្លៀកបាវអង្គុយក្នុងផេះជាមិនខាន។ ហេតុនេះហើយ បានជានៅថ្ងៃដែលព្រះជាម្ចាស់វិនិឆ្ឆ័យទោសមនុស្សលោក អ្នកក្រុងទីរ៉ូស និងអ្នកក្រុងស៊ីដូនទទួលទោសស្រាលជាងអ្នករាល់គ្នា។ អ្នកក្រុងកាផានុមអើយ! កុំនឹកស្មានថា អ្នកនឹងបានថ្កើងឡើងដល់ស្ថានសួគ៌ឡើយ! អ្នកនឹងធ្លាក់ទៅស្ថាននរកវិញ»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅសាវ័កទៀតថា៖ «អ្នកណាស្ដាប់អ្នករាល់គ្នា ក៏ដូចជាស្ដាប់ខ្ញុំដែរ។ អ្នកមិនព្រមទទួលអ្នករាល់គ្នា ក៏ដូចជាមិនព្រមទទួលខ្ញុំដែរ ហើយអ្នកមិនទទួលខ្ញុំ ក៏ដូចជាមិនទទួលព្រះអង្គដែលចាត់ខ្ញុំឱ្យមកនោះដែរ»។