០២ កញ្ញា ២០២៦

សូមថ្លែងលិខិតទី១ របស់គ្រីស្ដទូតប៉ូលផ្ញើជូនគ្រីស្ដបរិស័ទក្រុងកូរិនថូស (១ករ ៣,១-៩)

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់!
ចំពោះខ្ញុំ ខ្ញុំពុំអាចនិយាយជាមួយបងប្អូន ដូចនិយាយទៅ​កាន់​អ្នកដែលបានទទួលព្រះវិញ្ញាណនោះទេ គឺខ្ញុំនិយាយទៅកាន់បងប្អូនដូចនិយាយ​ទៅកាន់មនុស្សលោកី​យ៍ ឬនិយាយទៅកាន់កូនខ្ចីខាងជំនឿដែរ។ ខ្ញុំបានយកទឹកដោះ​ឱ្យបងប្អូនពិសា ពុំឱ្យចំណី​អាហាររឹងៗទេ ព្រោះបងប្អូនពុំអាចពិសាបាន។ សូម្បីតែនៅ​ពេលនេះក្ដី ក៏បងប្អូននៅតែពុំអាច​ទទួលបានដែរ មកពីបងប្អូននៅមានចិត្តគំនិតជា​មនុស្សលោកីយ៍នៅឡើយ។ ក្នុងចំណោម​បងប្អូន បើនៅតែមានការច្រណែនទាស់ទែង​​គ្នាដូច្នេះ បញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា បងប្អូននៅតែមានចិត្តគំនិតជាមនុស្សលោកីយ៍ឡើយ ​ហើយបងប្អូនក៏រស់នៅតាមរបៀបមនុស្សធម្មតាដែរ។ ពេល​មានម្នាក់និយាយថា “ខ្ញុំជា​កូនចៅរបស់លោកប៉ូល!” និងម្នាក់ទៀតថា៖ «​ខ្ញុំជាកូនចៅ​របស់លោកអប៉ូឡូស!” នោះ​បញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា បងប្អូននៅតែមានរបៀបរស់នៅដូចមនុស្សធម្មតាពិតមែន!។ តើ​លោកអប៉ូឡូសមានឋានៈអ្វី? រីឯប៉ូលមានឋានៈអ្វីដែរ? អ្នកទាំងពីរគ្រាន់តែជាអ្នក​បម្រើដែល​ណែនាំបងប្អូនឱ្យមានជំនឿប៉ុណ្ណោះ គឺម្នាក់ៗបំពេញតែកិច្ចការដែលព្រះ​អម្ចាស់ប្រទានឱ្យ​ធើ្វ។ ខ្ញុំជាអ្នកដាំ លោកអប៉ូឡូសជាអ្នកស្រោចទឹក ប៉ុន្ដែ មានតែព្រះ​ជាម្ចាស់ទេដែលធ្វើឱ្យដុះឡើង ដូច្នេះ អ្នកដាំ និងអ្នកស្រោចទឹក​មិន​សំខាន់អ្វីឡើយ គឺព្រះជាម្ចាស់ដែល​ធើ្វឱ្យដុះឡើងឯណោះ ទើបសំខាន់។ អ្នកដាំ និងអ្នកស្រោចទឹក​រួមគ្នាធើ្វការតែមួយទេ ម្នាក់ៗ​នឹងទទួលរង្វាន់តាមការនឿយហត់របស់ខ្លួន​ ដ្បិតយើងជា​សហការីរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ បងប្អូនជាចម្ការដំណាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ទំនុកតម្កើងលេខ ៣៣ (៣២),១២-១៥.២០-២១ បទព្រហ្មគីតិ

ពិធីអបអរសាទរព្រះគម្ពិរដំណឹងល្អ (លក៤,១៨-១៩)

សូមថ្លែងព្រះគម្ពីរដំណឹងល្អតាមសន្តលូកា (លក ​៤,៣៨-៤៤) 

ព្រះយេស៊ូយាងចេញពីធម្មសាលាទៅផ្ទះលោកស៊ីម៉ូន។ ពេលនោះ ម្ដាយក្មេកលោក​ស៊ីម៉ូនគ្រុនយ៉ាងខ្លាំង។ គេទូលព្រះអង្គមេត្តាប្រោសគាត់ឱ្យបានជា។ ព្រះយេស៊ូ​ឧិនទៅលើ​អ្នកជំងឺ ព្រះអង្គគំរាមជំងឺគ្រុន ជំងឺគ្រុនក៏ចេញបាត់ទៅ។ រំពេចនោះ គាត់​ក្រោកឡើង ហើយ​បម្រើភ្ញៀវ។ នៅពេលថ្ងៃលិច អ្នកស្រុកទាំងអស់នាំបងប្អូនដែលមានជំងឺផ្សេងៗមករកព្រះ​យេស៊ូ។ ព្រះអង្គដាក់ព្រះហស្ដលើអ្នកទាំងនោះ ហើយប្រោសគេឱ្យជាសះស្បើយគ្រប់ៗគ្នា។ មានខ្មោចចេញពីមនុស្សជាច្រើន ទាំងស្រែកថា៖ «ព្រះអង្គជាព្រះបុត្រា​របស់ព្រះជាម្ចាស់»។ ប៉ុន្ដែ ព្រះយេស៊ូគំរាមខ្មោចទាំងនោះ មិនឱ្យនិយាយជាដាច់ខាត ​ព្រោះពួកវាដឹងថា ព្រះអង្គជាព្រះ​គ្រីស្ដ។ ព្រលឹមឡើង ព្រះយេស៊ូយាងចេញពីក្រុងទៅកន្លែងស្ងាត់។ ​បណ្ដាជននាំគ្នាដើររក​ព្រះ​អង្គ។ លុះជួបហើយ គេឃាត់ព្រះអង្គឱ្យនៅជាមួយ មិនចង់ឱ្យ​យាងចាកចោលគេ​ឡើយ ប៉ុន្ដែ​ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ខ្ញុំត្រូវនាំដំណឹងល្អពីព្រះរាជ្យរបស់​ព្រះជាម្ចាស់ទៅ​ក្រុងឯទៀតៗដែរ ដ្បិតព្រះអង្គបានចាត់ខ្ញុំឱ្យមកបំពេញការនេះ​ឯង»។ បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូ​ប្រកាសដំណឹងល្អ តាមធម្មសាលានានានៅក្នុងស្រុក​កាលីឡេ។

​​